domingo, 17 de octubre de 2010

Treinta y uno

Son las cuatro de la tarde. No hago más que mirar el móvil, necesito recibir noticias de Claudio, quiero continuar la segunda fase del plan. Sigo mirando el móvil deseando tener noticias… ¡pero nada! ¿Le habrá pasado algo? ¿Lo pillarían cortando los frenos? No, no pienses en eso. El móvil empieza a sonar, lo cojo:
-¿Claudio?- contesto desesperada
-Sí, soy yo
-¿Cómo ha ido el plan?
-Perfecto, ahora te toca a ti
-Estupendo- cuelgo el teléfono

La primera parte ya está hecha, ahora toca empezar la segunda…
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
¿Dónde he puesto la camiseta amarilla? Miro por los cajones y no la veo, abro las puertas del armario y la encuentro colgada al lado de una chaqueta vaquera. Abro la maleta y meto toda la ropa que escogí para irme, cierro la maleta.

Salgo de mi cuarto y bajo las escaleras para llegar a la cocina. Allí cojo un poco de fruta, chocolate, algunas latas de refresco y las meto todas en una mochila pequeña. Salgo de la cocina sin ser vista… y justo cuando voy a subir las escaleras me encuentro con Thayssa:
-Hola señorita
-Hola Thayssa
-¿A dónde vas con tanta prisa?
-A mi habitación

Dejo de hablar con Thayssa y subo las escaleras. Sospecha algo pero no tiene ni idea de lo que voy a hacer. Por fin voy a alejarme de esta mansión. Por el pasillo me encuentro con mi hermano Alex, que sorpresa, no sabía que llegara de Nueva York:
-¡Alex!- le digo
-¡Abi!- nos abrazamos
-¿Qué tal en Nueva York?- le pregunto
-Todo muy estresante, aún no domino bien el ingles
-Pues no te vayas- le digo
-Quiero alejarme de todo, olvidar a…
-¿Iria?- le pregunto
-Si, a Iria
-¿Tu piensas que poner tierra de por medio te va a servir de algo?
-Eso espero
-Yo creo que no te va a servir de nada, por que cuando estas enamorado no importa la distancia en la que os encontréis… ese amor va a seguir viviendo en ti
-Abi no me digas eso…
-Yo solo te digo lo que pienso- le vuelvo a dar otro abrazo
-Tu tienes suerte… vives un amor correspondido- me dice
-Yo no tengo ninguna suerte, nuestra madre intenta impedir mi relación, para ser feliz tengo que irme de esta casa
-Pero eso no puedes hacerlo hasta que seas mayor de edad
-Claro...- doy por finalizada la conversación

Lo dejo en el pasillo y entro en mi cuarto. Miro el reloj, son las cinco. Debo de preparar todo para irme. Saco el móvil del bolsillo y lo apago, cojo la maleta y la mochila, abro la puerta y miro que no hay nadie. Salgo y bajo por las escaleras sin ser vista, salgo por la puerta trasera, llego hasta el chofer:
-Me tienes que llevar a un sitio- le digo
-Lo siento, sin órdenes de tus padres no puedo ir a ningún sitio- dice al verme las maletas
-¿Quieres que te despidan? O me llevas a donde te diga… o vas a terminar de patitas en la calle

La amenaza hace reaccionar al chofer, sabe que mi padre lo despediría si yo quisiese. Subo al coche y le digo la dirección.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
Lo que acabo de ver… ¿Abi con una maleta?
Cierro las cortinas del despacho, ¿A dónde irá Abi con la maleta y el chofer? ¡Mierda! Elías me ha engañado. ¿Qué puedo hacer?
Tengo que tranquilizarme, Abi no tiene billete para París… ¿y si van a otra parte?
Lo mejor de todo es que Gloria y Claudio no sospechan que se fugan hoy… así que no pasará nada, dejo que se vayan, que disfruten juntos de su vida. Se lo merecen, hacen una pareja estupenda.
Cojo el móvil para llamar a Elías:
-Señor Alejandro, ya estoy preparando las cosas para París- dice nada mas aceptar la llamada
-No me mientas Elías, sé que te vas a fugar con mi hija, la he visto con una maleta
-Señor… yo no puedo dejar a Abi aquí, es mi familia, lo único que tengo… si me la quitan…
-Tranquilo, no voy a oponerme, quiero que te mantengas en contacto conmigo, que me digas donde vais a vivir, quiero visitaros y daros dinero.
-Te mantendré informado señor
-Llámame Papá- le pido
-Gracias por todo… papá
-Cuida de mi hija
-Daré mi vida por ella si hace falta- cuelgo el teléfono

Ya no hay nada que temer, todo está perfecto.
Salgo del despacho, ya nadie podrá impedir la felicidad de mi hija. Voy por el pasillo y paso por delante de mi habitación. La puerta está medio abierta, mi esposa Gloria está hablando por teléfono con alguien:
-¿Los frenos están cortados? Perfecto, cuando arranque el coche e intente frenar… y vea que no puede… ¡Morirá!

No puedo creer lo que estoy escuchando, mi esposa ha descubierto mi plan ¿pero cómo? Mierda seguro que Claudio me ha seguido. ¿Y ahora qué hago?
Miro el reloj, son casi las seis de la tarde, Elías y Abi estarán apunto de fugarse, ¡mierda! Tengo que impedir que suban al coche.

Bajo las escaleras de prisa, abro el llavero y cojo las llaves del coche.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
En la habitación entra Claudio:
-¿Qué tal la segunda parte del plan señora?- me pregunta
-Muy bien Claudio
-¿Ha salido todo perfecto?
-Sí, Alejandro ha caído en la trampa
-¿Ha escuchado como hablabas sola por el teléfono?- me pregunta
-Cuando supe que estaba detrás de la puerta escuchando, empecé a hablar sobre los frenos del coche de Elías. Sé perfectamente que ahora el va a ir detrás de ellos para avisarles. Lo que no sabe es que los frenos de su antiguo coche también están cortados
-Esto merece un brindis

Cojo dos copas y las lleno de champan.
-Chinchín- decimos los dos a la vez
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-Más rápido…

Miro el cuenta kilómetros, voy a 150. Quiero llegar lo más rápido posible, tengo que impedir que suban al coche. Empiezo a reducir la velocidad, los veo, están subiendo las maletas en el coche.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-Mierda, mi madre
-¿Qué dices Abi?
-Allí, su coche se está acercando- con la mano señala la calle por donde aparece el coche de la madre de Abi
-Rápido cierra el maletero- le digo

Subimos los dos al coche. Pongo las llaves y arranco.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-¿A dónde van?

Vuelvo a acelerar, ¿Por qué escapan de mí? ¡Mierda! Ya lo sé… con las prisas cogí el coche de mi mujer. Deben de pensar que soy ella.
Empiezo a tocar el claxon para que se detengan, pero su coche acelera más. Bajo la ventanilla y saco la mano para hacerles señas.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-Mi madre ha descubierto que me quiero ir de casa- dice Abi
-No, lo que quiere es otra cosa
-¿Qué quiere?
-Matarme
-No digas eso
-Abi es la verdad

Miro por el retrovisor y veo el coche siguiéndonos, no quito el pie del acelerador, miro el cuenta kilómetros, voy a 160 km/h.
-Elías ve más despacio- me suplica
-Abi ¿quieres que nos pille?
-Mi madre no es capaz de matarte, te odia pero no llegará a esos extremos
-Tu padre me lo ha dicho
-¿Cómo?- dice incrédula
-Ayer vino a visitarme, me dio este coche y dinero para que me alejase. Tu madre ha ordenado que me asesinen
-No lo puedo creer- Abi empieza a ponerse nerviosa, sus ojos están llenos de lagrimas
-No llores
-¿Cómo quieres que no llore? Frena el coche
-No- le digo
-Frena- vuelve a ordenarme
-¿Quieres que nos mate?
-Si te quiere matar a ti, primero tendrá que matarme a mí

Yo no le hago caso, sigo acelerando, giro a la izquierda y cojo un desvío.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-¿Están locos?

Estoy a punto de perderlos de vista, van demasiado rápido. Saco el móvil de mi bolsillo, intento llamar a mi hija pero tiene el número apagado.
Hija, coge el teléfono por favor. Empiezo a llorar, todo está perdido. Elías ha cogido un desvío que lleva a un barranco.
Vuelvo a coger el móvil, esta vez llamo a Elías.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-Me están llamando- cojo el móvil del bolsillo y se lo doy a Abi
-¿Quién es?- me pregunta
-Tu padre, cógele y dile que Gloria nos persigue

Abi acepta la llamada:
-¿Papá? No te escucho muy bien
-Mira si hay cobertura- le digo

Abi mira el móvil y ve que hay poca cobertura
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-Soy yo el que os está siguiendo, el coche no tiene frenos tenéis que saltar- repito una y otra vez

Pero nada, parece que no me escuchan.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-Papá, mamá nos está siguiendo- grita Abi
-Vuelve a decírselo- le digo
-Es inútil, no me escucha- la llamada se cancela
-Llámale tú- le grito

Abi marca el móvil de su padre, ahora hay más cobertura.
-¿Papá?- me hace un gesto con la cabeza indicándome que lo escucha- Tienes que ayudarnos…

Sigo conduciendo y de repente mis ojos ven algo que parece imposible. Al final de la carretera hay un enorme barranco ¡mierda! Empiezo a pisar el freno pero no funciona:
-¡Abi!- grito

Abi mira al frente y ve el barranco, se pone nerviosa.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-¡Es mi padre!- le digo a Elías
-¿Qué dices?- no lo puede creer
-No es mi madre, frena
-Los frenos no van- me dice

En ese momento el mundo se viene abajo. Sé que lo que va a suceder no se puede evitar. La carretera está llegando a su fin, me agarro a Elías lo más fuerte que puedo.
La carretera ha terminado, el coche cae en picado durante unos segundos, más de 40 metros.
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-Nooo- grito al ver el coche caer por el barranco.

Aparco y me acerco al barranco. Contra las piedras veo el coche negro.
Mis ojos no hacen otra cosa que llorar, me acerco al coche de mi mujer y empiezo a darle patadas. Pego un puñetazo al cristal, me corto.
¡Hija de puta! Grito a los cuatro vientos, mi mujer me las va a pagar.
De pronto el aire empieza a faltar en mi cuerpo, pongo la mano en el corazón, no soy capaz de respirar, mi corazón late muy de prisa. ¿Qué me está pasando? Intento respirar pero no soy capaz…
Las piernas me fallan, no siento los brazos. Caigo al suelo y todo se vuelve negro
▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄ ▄▀▄▀▄▀▄
-¿Elías?- apenas soy capaz de hablar

El coche está el revés, tengo heridas por todo el cuerpo, los cristales están rotos. Las piernas no las siento.
-Elías- vuelvo a decir

Le toco la cara toda ensangrentada, no reacciona.
-Elías- empiezo a llorar temiéndome lo peor

Sus ojos empiezan a abrirse:
-Abi…- apenas pronuncia
-Elías, cariño, todo va a ir bien
-Tenemos que salir antes de que explote el coche

Elías presiona el botón de mi cinturón y lo quita, caigo. Intento ayudarle con su botón pero está atascado:
-Elías esto no va

Elías intenta quitar su cinturón pero no es capaz, vuelve a intentarlo una y otra vez. Le intento ayudar, entre lágrimas, con rabia, pero nada, todo es inútil.
-Vete- me dice
-No- le digo
-Vete, sálvate
-No me voy sin ti
-Le prometí a tu padre que daría mi vida por ti, y eso es lo que voy a hacer
-No intentes ser un héroe, eso déjaselo a las películas
-Abi escúchame, tienes que salir por la ventanilla que tienes al lado tuya. Eres joven, tienes toda la vida por delante
-Tu también eres joven- le interrumpo
-Pero yo no tengo familia, nadie me va a echar en falta. Tú tienes un padre maravilloso y un hermano que daría lo que fuera por ti. Un pobretón como yo que no tiene donde caerse muerto no hace nada en esta vida
-No voy a dejarte solo

El coche empieza a hacer un ruido extraño, está a punto de explotar
-Nuestro amor no termina con la muerte- me dice

Su última frase hace que recapacite, Elías está dando su vida por mí, me quiere, me ama. Me acerco a él y lo beso en los labios, nuestro último beso que jamás olvidaré. Su sangre queda en mis labios. Entre lloros me arrastro por la ventanilla, no soy capaz de mover las piernas. Sigo arrastrándome unos metros…. Escucho un fuerte ruido…. El coche ha explotado…

Elías se ha ido llevándose con el todas las ganas que tenía de vivir.

2 comentarios:

  1. jops qe final TAN ROMANTICO
    pobre Elias e pobre Alejandro =(
    Qe puta fui Gloria qe lista é a capulla menos mal qe o pai de Abi collio outro coche qe si non a la iva tamen =S
    Moloume o intercalo de conversasions
    Gustoume si señor!!

    ResponderEliminar
  2. jooooooo..... que bunito...
    pobre elias :(
    dou a sua vida por ela! miña pobre normal q collera un trauma
    saludos cordiales

    ResponderEliminar


Nacer en la luz, Morir en la oscuridad